Λισαβόνα. Μια ανεπιτήδευτη καλλονή. 15/12/2011

Kατηγορίες: Οι Velonistas στον κόσμο, Το μάτι της βελόνας

Παρόλο που μου αρέσουν τα ταξίδια, η Λισαβόνα δεν ήταν μια πόλη που ονειρευόμουν να πάω. Είχα ακούσει για ομορφιά, για ρομαντισμό, κλπ, αλλά δεν είχα συγκινηθεί. Ειλικρινά, μετά από τη βουτιά μου στη σουηδική λογοτεχνία, το όνειρό μου φέτος ήταν να πάω στη Στοκχόλμη (πώς λέμε, καμία σχέση;). Όμως, τα πράγματα το έφεραν έτσι, και ο καλός μου είχε δουλειά στη Λισαβόνα και εγώ ένα δωρεάν εισιτήριο, οπότε, δεν πειράζει είπα, άλλη φορά η Σουηδία.

Και η εκλεκτική μου συγγένεια με την Ιβηρική ξεκίνησε από το αεροπλάνο: ΄Οπου, ανοίγω τα μάτια μου (ναι, διότι τον είχα πάρει λίγο) και, τι βλέπω; ΣυνVelonista ισπανίδα να πλέκει κάλτσες με καλτσοβελόνες μπαμπού! Ναι φίλες μου, θα μοιραστώ μαζί σας το μυστικό: Αν θέλετε να πλέξετε στο αεροπλάνο, φροντίστε τα εργαλεία σας – βελόνες ή βελονάκι να είναι μπαμπού ή ξύλινα. ΜΗΝ πάρετε μαζί σας ψαλιδάκι ή οτιδήποτε άλλο μυτερό και μεταλλικό, διότι θα κατασχεθεί. ‘Αλλωστε, αυτά που είπα φτάνουν για το ταξίδι!
Τώρα, για την ίδια τη Λισαβόνα, δε θα σας πω αυτά που γράφει ο Lonely Planet και ο Tripadvisor… Θα μπω στο θέμα μας! Πριν ξεκινήσω είχα κάνει την έρευνά μου στο Knitmap.com, το κορυφαίο βελονιστικό site, που σου επιτρέπει να βρεις σε χάρτη τα καταστήματα πώλησης νημάτων και υλικών σε όλο τον κόσμο! Είχα λοιπόν καταγράψει 5 καταστήματα με τις κριτικές τους και, Σάββατο πρωί που ο καλός μου είχε δουλειά, χάραξα τη διαδρομή μου! Το συμπέρασμα είναι ένα: Αν είχα πάει μόνη στη Λισαβόνα, η διαμονή μου θα είχε εξαντληθεί ανάμεσα σε δύο σταθμούς του μετρό (διπλανούς): Restauradores και Baixa! Είναι η παλιά πόλη της Λισαβόνας με τα ανηφορικά καλντερίμια και το τραμ, τα παλιά κτίρια, τη νοσταλγική ατμόσφαιρα και ανάμεσα φλασιές από το γαλάζιο του ποταμού. Για μένα, αρκετό!
Το πρώτο (και τελευταίο) κατάστημα που επισκέφθηκα ήταν αυτό με τα περισσότερα αστέρια, το Retrosario.

Και για να μη μακρηγορώ, αν είχα δικό μου μαγαζί με υλικά, θα ήταν αυτό!

Σε ένα παλιό κτίριο, στο δεύτερο όροφο – ούτε καν βιτρίνα στο δρόμο, μπαίνεις μέσα και βιώνεις τη ζεστή ατμόσφαιρα του δημιουργικού χώρου!

Δίπλα στην κυρίως αίθουσα, ένα δωμάτιο με παιχνίδια και παιδιά να παίζουν.

Και, στο μέσα δωμάτιο, μάθημα πλεξίματος.
Και το αίσθημα που πήρα είναι, ότι τελικά, οι Velonistas σε όλο τον κόσμο μιλάμε μια κοινή γλώσσα, αναζητούμε τα ίδια πράγματα και τα εκφράζουμε με το δικό μας τρόπο. Οι γυναίκες που συνάντησα εκεί μέσα θα μπορούσαν να είναι οπουδήποτε στον κόσμο.
Τώρα, για τα προϊόντα, βρήκα πορτογαλικά νήματα σε πολύ οικονομικές τιμές – απ’ότι έμαθα όμως η ντόπια εριουργία έχει την τύχη της ελληνικής: σιγά σιγά κλείνουν οι βιομηχανίες και αγοράζουν τα μηχανήματα οι κινέζοι. Εκτός από τα πορτογαλικά, κυρίαρχη θέση έχουν τα γερμανικά τα ισπανικά και τα ιαπωνικά!
Δε λέω, ψώνισα!
Το άλλο αξιομνημόνευτο από αυτό το ταξίδι ήταν ένα bistro που ανακαλύψαμε τυχαία (στην ίδια περιοχή), το Café Fabulas, μέσα σε μια εσωτερική αυλή:

Ένας χώρος που αρχικά πρέπει να ήταν στάβλος, που τα τραπέζια ήταν ραπτομηχανές Singer!
Όπως και σε όλη την πόλη, το φαγητό είναι εξαιρετικό και πολύ οικονομικό. Γενικά, αυτό με εντυπωσίασε σε αυτή την πόλη – η αυτοκρατορική της κληρονομιά είναι εμφανής παντού, με μια αρχοντιά και μια έλλειψη επιτήδευσης, που σε αφοπλίζει.
Αναθεωρώ την αρχική μου εικόνα για τη Λισαβόνα και την τοποθετώ στους πολύ ενδιαφέροντες προορισμούς!

Σχόλιο

 
WP-Backgrounds Lite by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann 1010 Wien